Home / Zo kan het
Zo kan het
Met de Mini is er geen vast draaiboek: we kijken wat bij deze persoon past, en dan kan er bijna alles.
Muziek
Onder de Mini zitten twee verborgen speakers, met goed geluid. Daarmee speelt de muziek buiten de auto, op het moment dat het ertoe doet. Een paar manieren waarop dat gaat:
- Bij het uitdragen. De overledene wordt het huis uit gedragen en de Mini in, en ondertussen klinkt het nummer dat erbij hoort. Vaak is dat het moment waarop iedereen breekt.
- Bij het indragen, vanaf de plek waar het afscheid was.
- Door een erehaag, stapvoets, met muziek.
- Bij het wegrijden, terwijl de muziek langzaam wegvaagt.
- Even stilstaan naast het huis en samen luisteren. Snoeihard of ingetogen, net wat past.
- Dansen achter de auto, op verzoeknummers. Ook dat hebben we meegemaakt.
- De lievelingsmuziek tijdens de rit, dan alleen binnen in de auto.

Aankleding
- Met of zonder vlaggetjes. Liever niet opvallen? Zonder vlaggetjes is het gewoon een kleine witte auto.
- Bloemen op het dak, bij korte stukken binnendoor. Niet op de snelweg.
- Bestickering met een naam, een foto of een superheld. We denken graag mee over wat kan.
- Linten aan de spiegels of een guirlande bij de voorruit.
- De auto vol knuffels, foto's en bloemen.
- De achterdeuren open, zodat iedereen nog een bloem kan leggen ten afscheid.




Rijden
- Zelf rijden. Familie of vrienden mogen de Mini zelf besturen. Zo werkt dat.
- Onderweg van chauffeur wisselen. Het eerste stuk rijdt de één, het laatste stuk de ander.
- Vertrekken vanuit het mortuarium met de Mini in plaats van met een busje.
- Een omweg langs het huis, of langs een plek die belangrijk was.
- Een laatste ererondje. Eén keer reden we over de kartbaan, met de overledene aan boord, omdat karten zijn grote hobby was.

Verhalen
Een vader rijdt zijn dochter
Hij wilde haar zelf naar de begraafplaats brengen. Dus reed hij, met zijn vrouw en hun kinderen dicht bij zich. Het was maar een klein stukje, maar het was hun stukje.
De buren in de sneeuw
We reden nog even langs het huis. Daar bleken alle buren te staan. Het was winter, er lag sneeuw. De chauffeur zette de motor uit, koos een nieuw nummer, stapte uit en nam afstand. De familie stapte uit de volgauto's. De zon scheen, er vloeiden tranen, er werd geknuffeld. Toen de muziek stopte, stapte iedereen weer in en reed de Mini weg.
Door de erehaag
Langzaam door een erehaag, met 'You'll never walk alone' uit de speakers. Zijn zus vertelde ons later dat ze nog steeds kippenvel krijgt als ze eraan terugdenkt.
En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Heb je een idee? Vraag het gewoon. Het antwoord is bijna altijd ja.